به گزارش ارومیه نیوز، مسئولیت تراکتور در بستر رخدادهای اخیر، ابعادی متفاوت و کمسابقه به خود گرفته و این تیم را در قامت «سربازان وطن» قرار داده است.
سرخپوشان تبریزی قرار بود روز ۹ اسفند برای دیدار رفت مرحله یکهشتم نهایی لیگ نخبگان آسیا راهی دبی شوند، اما همزمان با آغاز جنگ، برنامههای این تیم به طور کامل دستخوش تغییر و تمرینات تراکتور مانند سایر تیمهای لیگ برتری متوقف شد.
این وقفه در نهایت به حدود ۴۵ روز دوری از تمرینات تیمی انجامید؛ وقفهای حتی طولانیتر از تعطیلات مرسوم بین دو فصل.
در ادامه، تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا مبنی بر برگزاری متمرکز مراحل حذفی لیگ نخبگان در عربستان، چالشهای تراکتور را دوچندان کرد.
در این میان، محمد ربیعی-سرمربی تراکتور-، خواستار فراهمشدن شرایط آمادهسازی تیمش در ترکیه بود، اما مخالفت وزارت ورزش و جوانان در تاریخ ۶ فروردین برای اعزام تیم به عربستانی که یک متخاصم جنگی محسوب میشد، این مسیر را مسدود کرد.
با وجود پیگیریهای مکرر از سوی باشگاه تراکتور، درخواست تغییر محل برگزاری مسابقه نیز در دو نوبت از سوی AFC رد شد تا تیم ربیعی در شرایط حادتری قرار بگیرد.
پس از اعلام آتشبس موقت، در نهایت مجوز اعزام تیم تراکتور به عربستان صادر شد؛ اما تراکتوری که نزدیک به یک ونیم ماه از تمرینات گروهی دور بوده، با چالشهای بزرگی در بازگشت به شرایط مسابقه مواجه است.
با وجود ارائه برنامههای تمرینی انفرادی از سوی کادر فنی تراکتور، همچنان اطلاعات دقیقی از وضعیت آمادگی بازیکنان خارجی نظیر دوماگوی دروژدک، تیبور هالیلوویچ، الکساندر سدلار، مارکو یوهانسن، رگی لوشکیا و تومیسلاو اشترکالی در دست نیست.
در این میان، تنها اودیلجان خامروبکوف بهواسطه حضور در اردوی تیم ملی ازبکستان و در ادامه تمرین با پاختاکور، از شرایط بدنی مطلوبتری برخوردار است.
در جمع نفرات داخلی نیز تراکتور با محدودیتهایی مواجه است؛ شجاع خلیلزاده پس از اتمام اردوی تیم ملی در ترکیه راهی قطر شده و امیرحسین حسینزاده نیز در ترکیه ماند. به همین دلیل این ۲ بازیکن به شروع تمرینات در تبریز نرسیدند و قرار است در استانبول به تیم اضافه شوند.
همچنین مهدی هاشمنژاد با مصدومیت جزئی همسترینگ مواجه شده و مهدی شیری و مهدی حسینی نیز به دلیل مشکلات اداری از همراهی تیم بازماندهاند و اگر مشکل خاصی پیش نیاید، فردا به جمع شاگردان ربیعی اضافه خواهند شد.
برآیند این شرایط، تیمی است که تنها با دو جلسه تمرین در جده و آن هم در حالیکه آخرین تمرین قبل از بازی معمولاً با فشار خاصی همراه نیست، باید به مصاف حریفی آماده برود؛ حریفی که نهتنها تمرینات مستمری داشته، بلکه در این بازه زمانی ۴۵ روزه شش مسابقه رسمی نیز برگزار کرده است که حاصل آن ۳ برد مقابل اتحاد کلبا، دباء الفجیره و الجزیره در لیگ، یک تساوی مقابل الوحده، یک شکست در بازی با العین و شکست از الجزیره در جام رئیس امارات بوده است.
شباب الاهلی با بهرهمندی از بازیکنانی همچون سردار آزمون، سعید عزتاللهی و دیگر مهرههای تأثیرگذار خارجی خود، در لیگ برتر امارات روندی باثبات داشته و با کسب ۵۲ امتیاز در جایگاه دوم جدول قرار گرفته است.
با این اوصاف، مقایسه فنی دو تیم در آستانه این دیدار، چندان قابلاتکا نیست. یکسو تیمی آماده، هماهنگ و در کوران مسابقه قرار دارد و در سوی دیگر، تیمی که با حداقل امکانات آمادهسازی، در دل محدودیتها و ناهماهنگیها پا به میدان میگذارد.
حقیقت فراتر از این معادلات فنی است
تراکتور در این مسابقه، صرفاً یک تیم فوتبال نیست؛ «سرباز وطن» است. تیمی که آمده تا پرچم ایران را بالا نگه دارد، از سهمیه کشورمان در لیگ نخبگان دفاع کند و اجازه ندهد نام فوتبال ایران و خودش با محرومیت و جریمه گره بخورد.
در چنین میدانی، نتیجه تنها یک عدد است و نه معیار قضاوت. سرخپوشان تبریزی در این دیدار، بیش از آنکه برای برد بجنگند، برای ایستادن میجنگند؛ برای حفظ اعتبار، برای انجام یک وظیفه، برای دفاع از نام ایران.
در چنین نبرد نابرابری، اگر نتیجهای فراتر از انتظار رقم بخورد، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک پیروزی در میدان مسابقه دانست؛ بلکه باید از آن بهعنوان لحظهای خاص، ماندگار و چیزی شبیه به یک «معجزه» یاد کرد.
